Αφιερώματα

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 70 χρόνια ΑΕΟ. Διονύσης Φαραντόπουλος. Το μεγάλο ταλέντο. Η διαδρομή από τον Πανιώνιο στην ΑΕΟ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 70 χρόνια ΑΕΟ.
Διονύσης Φαραντόπουλος. Το μεγάλο ταλέντο. Η διαδρομή από τον Πανιώνιο στην ΑΕΟ

Αν και δεν γεννήθηκε στον Ορχομενό, νοιώθει, ζει και συμπεριφέρεται ως Ορχομένιος. Είναι πια Ορχομενίτης…

Πορτραιτο α πορτραιτοΉρθε με μεταγραφή στην ΑΕ Ορχομενού από τον Πανιώνιο την αγωνιστική περίοδο 1981-82.

Είχε λαμπρή καριέρα και το μέλλον του διαγραφόταν λαμπρό στην Α εθνική αλλά και την Εθνική Ομάδα. Αλλά… πάντα υπάρχει ένα αλλά, μελανό σημείο. Τέτοιες περιπτώσεις οι ποδοσφαιρόφιλοι τις ονομάζουν «κλίκα» και συμφέροντα παραγόντων. Κάπως έτσι έγινε και με τον «Νιόνιο»

Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό ή μάλλον πολλές μπάλες στο πέρασμα του χρόνου.
Πέρασαν 35 χρόνια, φόρεσε την αγαπημένη φανέλα της ΑΕΟ, γνώρισε τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, δημιούργησαν μια ευτυχισμένη οικογένεια και απέχτησαν δύο γιούς.

Δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον Ορχομενό και ασχολείται συνεχώς και ανελλιπώς με τη στρογγυλή θεά την οποία απαρνείται μόνο για λίγο, για τις άλλες μεγάλες αγάπες του, το κυνήγι και το ψάρεμα.

Ποδοσφαιριστής ενώ όταν κρέμασε τα παπούτσια του δραστηριοποιήθηκε με τους βετεράνους της ΑΕΟ για να μπορεί να παίζει και τώρα Πρόεδρος στην ΑΕΟ.

Στο πέρασμα του χρόνου λοιπόν για την ΑΕΟ ο Διονύσης Φαραντόπουλος είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της παρακμής της άλλοτε κραταιάς ΑΕΟ και της ελπίδας επανόδου στις μεγαλύτερες κατηγορίες. Στην 70χρονη ιστορία της αγαπημένης ομάδας και σχεδόν στα μισά της (1945-1982) αναπτερώθηκαν οι ελπίδες για κάτι καλύτερο. Εξανεμίστηκαν όμως από κακούς χειρισμούς όπως θα δούμε στη σημερινή συνέντευξη με τον Διονύση Φαραντόπουλο.

Την εποχή αυτή, του μεσοδιαστήματος της ομάδας, θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε. Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να γνωρίζουν οι νεώτεροι.

Η ζέστη του καλοκαιριού μετριάστηκε, από την δροσιά που προσφέρει ο κήπος και τα δέντρα που καλλιεργεί, όπου τον συναντήσαμε

Η μεταγραφή

Κύριε Φαραντόπουλε πόσα χρόνια παίξατε στην ΑΕΟ;
Περίπου 10 χρόνια.

Δεν είστε από τον Ορχομενό πως βρεθήκατε εδώ;
Με μεταγραφή από τον Πανιώνιο
8

Ποιος μεσολάβησε και σας έφερε;
Ο Μίμης Βούτσας ο οποίος μετά από ένα φιλικό που παίξαμε με ξεχώρισε και έκανε τις επαφές για να έρθω

Πόσο χρονών ήρθατε στον Ορχομενό;
20 ετών και ζω εδώ 35 χρόνια.

Και όλα αυτά τα χρόνια ασχολείστε με την ΑΕΟ, παίκτης, παράγοντας, παλαίμαχος
Ναι, έπαιξα όσο μπόρεσα, βοήθησα και βοηθώ την ομάδα, οικονομικά και ότι άλλο χρειαστεί.

Σας έχει κουράσει αυτό;
Όχι είναι ευχαρίστησή μου, μου αρέσει.

Στον Πανιώνιο πόσα χρόνια παίξατε;
Από το 1973 μέχρι και το 1980

Μετανιώσατε που ήρθατε στην ΑΕΟ;
Δεν ήθελα να φύγω από τον Πανιώνιο αλλά από την Διοίκηση τότε μου έλεγαν να φύγω για ένα χρόνο και να γυρίσω. Μου εξηγούσαν ότι δεν με θέλουν κάποιοι.. «μπαίνει θέμα ή εσύ ή ο Σαραβάκος» μου έλεγαν. Βέβαια το όνειρο ενός παιδιού όταν ξεκινάει να παίζει ποδόσφαιρο είναι να μοιάσει στα ινδάλματά του και να έχει αν είναι δυνατόν την αντίστοιχη καριέρα.
Ξυπνούσα στις πέντε το πρωί πήγαινα στη δουλειά και μετά στη προπόνηση. Γυρνούσα στο σπίτι στις 11 το βράδυ. Ήμουν συνεπής στις προπονήσεις, δούλεψα πάρα πολύ αλλά δεν ήμουνα στις λεγόμενες κλίκες…

ΑΕΟ Η χαμένη ευκαιρία και η δωροδοκία

Δηλαδή το 1981 ήρθατε στον Ορχομενό;
Ναι και εκείνη την περίοδο (1981-1982) η ΑΕΟ είχε πολύ καλή ομάδα, ίσως την καλύτερη ομάδα στην Βοιωτία και όχι μόνο. Ήταν στην Α ερασιτεχνική κατηγορία και αν έβγαινες πρωταθλητής ανέβαινες στη Β εθνική. Είχαμε πολύ καλούς παίχτες που όμως αδικήθηκαν στη συνέχεια εξαιτίας της γνωστής υπόθεσης δωροδοκίας στη Θήβα.

ΑΕΟ ταραχες Ανεξαρτητη 20 Νοε 1982

«Ανεξάρτητη» 20 Νοεμβρίου 1982

Πολύ δυσάρεστες καταστάσεις. Πως ήταν το κλίμα;
Πολύ άσχημα συναισθήματα, απογοήτευση, λύπη, οι μόνοι που δεν φταίγαμε ήμασταν εμείς οι ποδοσφαιριστές. Στερηθήκαμε την ευκαιρία να παίξουμε σε μεγαλύτερη κατηγορία και πιθανώς κάποιοι να είχαν την ευκαιρία να παίξουν σε μεγαλύτερες ομάδες. Αντί να πάμε ένα βήμα μπροστά, πήγαμε 10 πίσω.
Για την υπόθεση της δωροδοκίας προσωπική μου άποψη είναι ότι φταίγαμε εμείς. Δεν υπήρχε λόγος να πάμε να δωροδοκήσουμε. Τον αγώνα θα τον κερδίζαμε, το πιστεύω αυτό, ήμασταν καλύτεροι και το είχαμε πιστέψει αλλά στη χειρότερη περίπτωση θα παίρναμε ισοπαλία. Δεν ξέρω τι παίχτηκε… υπάρχουν πολλά ερωτηματικά.

Χάσαμε την ευκαιρία ανόδου…
Ναι ούτε στη Β Εθνική ανεβήκαμε, ούτε παίξαμε στη Δ Εθνική αλλά πάλι στο ερασιτεχνικό. Από τότε άρχισε η φθίνουσα πορεία της ομάδας με μικρές ανάπαυλες.

Ο Αγώνας μέσα σε αυτό το κλίμα πως ήταν;
Χάσαμε 2-1, παίξαμε όμως από το 8΄ με 10 παίχτες, βαρύ κλίμα, αντιαθλητικό παιχνίδι. Αντέξαμε ΑΕΟ Φαρκαι κάναμε καλό παιχνίδι. Το γκολ το είχα βάλει εγώ, ισοφάρισα τον αγώνα.

Μετά τη δωροδοκία τι έγινε;
Η ομάδα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, άρχισε να παραπαίει. Τιμωρηθήκαμε με -10 βαθμούς. Εκείνη την εποχή είχαμε πολιτικές εξελίξεις στη χώρα (σ.σ. εκλογές και επικράτηση ΠΑΣΟΚ με ηγέτη και μετέπειτα πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου). Την επόμενη χρονιά (1983) η νέα κυβέρνηση άλλαξε κάποια πράγματα στον αθλητισμό. Έτσι δημιουργήθηκε η Δ Εθνική στην οποία όμως με νόμο δεν μπορούσε να συμμετάσχει ομάδα που έχει εμπλακεί σε δωροδοκία. Ευνοήθηκαν έτσι άλλες ομάδες που ήταν 15 βαθμούς πίσω από την ΑΕΟ. Μπορώ να πω ότι ήταν φωτογραφική διάταξη, μόνο ο Ορχομενός κατηγορούταν για δωροδοκία…

Ποιους είχατε συμπαίκτες εκείνη την εποχή;
Δαμόκας, Σωτηρίου, Τριανταφύλλου Λ, Σφυρής, Μουτσανάς, Αίσωπος, Καλλιώρας, Στεφόπουλος, Τριπυλόπουλος, Αναγνωστάκος… πολλά ταλέντα, πολύ καλοί ποδοσφαιριστές που όπως σας είπα με την δωροδοκία το μέλλον τους δεν ήταν αυτό που τους άξιζε.

Ποιους ξεχωρίζετε από την τότε ΑΕΟ;
Ο καλύτερος για μένα ήταν ο Νίκος Αναγνωστάκος που δυστυχώς δεν έκανε καριέρα στον Παναθηναϊκό όπου πήγε με μεταγραφή. Ο αείμνηστος Γιάννης Μουτσανάς από τους καλύτερους αμυντικούς που είχα γνωρίσει και ο Βαγγέλης Καλλιώρας που έπαιζε αθόρυβα με μυαλό.

Οι στιγμές στην ΑΕΟ

Συνολικά δηλαδή πόσα χρόνια παίξατε;
Πολλά χρόνια, έχασα τον λογαριασμό, λέει και γελάει… 14 χρόνια στην ΑΕΟ, 7 στον Πανιώνιο και ένα χρόνο στον Ατρόμητο Λιβαδειάς.
ΑΕΟ 1986 87Ποιες ήταν οι καλύτερες στιγμές σας στην ΑΕΟ;
Αναμφισβήτητα τη χρονιά που κάναμε πρωταθλητισμό και πηγαίναμε για την άνοδο στη Β εθνική. Ήμασταν πραγματικά ομάδα, οι παίκτες αγαπημένοι, η Διοίκηση πολύ καλή και οι φίλαθλοι μαζί μας.

Υπήρξε κάποιος άλλος αγώνας, εκτός αυτόν της Θήβας, που σας άφησε κάποιες αναμνήσεις καλές ή κακές;
Στη Λαμία, όπου παίξαμε μισή ώρα καθυστέρηση με την προϋπόθεση να χάσουμε! Νύχτωσε και εμείς παίζαμε, οπότε λέει ο διαιτητής δεν γίνεται πρέπει να λήξω τον αγώνα! Κερδίσαμε 2-1 τελικά μετά από αποβολή παίκτη μας και συνεχή αντίθετα σφυρίγματα και παρατάσεις από τον διαιτητή. Φάγαμε και ξύλο στα αποδυτήρια.

Η μεγάλη αγάπη

Ήρθατε στην ΑΕΟ με μεταγραφή, είχατε στη συνέχεια προτάσεις;
Ναι βέβαια, με ζήτησε η Ρόδος, η Ελευσίνα, η Τρίπολη. Δεν πραγματοποιήθηκε καμία όμως γιατί ουσιαστικά δεν ήθελα να φύγω.

Ριζώσατε εδώ, γιατί;

Ε ναι βέβαια. Η μεγάλη αγάπη της ζωής μου, η Μαίρη, η γυναίκα μου. Αγαπηθήκαμε, δημιουργήσαμε μια όμορφη οικογένεια,5 αποχτήσαμε δύο αγόρια. Που να πήγαινα

Ακολούθησαν τα παιδιά σας τα βήματά σας;
Όχι κανένα από τα δυο αγόρια μου δεν ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο. Θα ήθελα να ασχοληθεί για να δω αν είναι κληρονομικά τα γονίδια που λένε…

Η καταγωγή σας;
Από τον Αμπελώνα Λαρίσης

Τον επισκέπτεστε;
Ναι πηγαίνω όταν έχω ευκαιρία και βλέπω τους συγγενείς μου. Ο πατέρας μου δεν ζει πια και η μητέρα μου ζει στην Αθήνα

Αδέρφια έχετε;
Έναν αδερφό που ζει στην Αθήνα.

Τα χρόνια του Πανιωνίου

Που κάνατε τα πρώτα σας ποδοσφαιρικά βήματα;
Μέναμε οικογενειακώς στην Αθήνα τότε. Εγώ άρχισα να παίζω σε μια μικρή ανεξάρτητη ομάδα της Κυψέλης την Long Lived. Εκεί έκανα τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα. Ήμουν το ταλέντο της εποχής. Σε αγώνες που δίναμε μπήκα στο στόχαστρο και με απέχτησε με μεταγραφή ο Πανιώνιος σε ηλικία 14 ετών.

Στον Πανιώνιο τι κλίμα βρήκατε και ποιούς ποδοσφαιριστές της εποχής;
Με αγκάλιασαν αμέσως, βρήκα πολύ καλό περιβάλλον. Εκεί βρήκα τον Στάθη Χάιτα μια Χατ τρικμεγάλη προσωπικότητα του ποδοσφαίρου, Σκρέκης, Δέδες, Κάκκαρης, Μωραϊτέλης, Εμβολιάδης, Λίμα, Σαϊπάς, και βέβαια ο τρια γκολΘωμάς Μαύρος που έφυγε τη χρονιά που πήγα για την ΑΕΚ, αργότερα ήρθε και ο Σαραβάκος, η μισή εθνική ομάδα!
Ο Χάιτας με αγαπούσε πάρα πολύ και με πρόσεχε σαν παιδί του μου έμαθε ακόμη και πώς να δένω τα κορδόνια μου.

Πάιξατε με όλα αυτά τα μεγαθήρια πόσο χρονών ήσασταν;
Στα 17 έπαιζα με όλους αυτούς, προπονήσεις, προετοιμασίες και αγώνες.

Ησαταν με κάποιον κολλητός;
Με τον Σαραβάκο. Ήμασταν φίλοι, κοιμόμαστε μαζί και στις αποστολές κάναμε παρέα ήμασταν οι πιο μικροί της ομάδας.

Η εθνική

Σας κάλεσαν ποτέ στην Εθνική;
Ναι στην Εθνική νέων, αλλά δεν με ειδοποιούσαν από τον Πανιώνιο, δεν ήθελαν να πάω! Ειδοποιούσαν Μανίκα, Σαραβάκο κι εμένα όχι. Αυτό αποκαλύφθηκε όταν κάποια στιγμή βρέθηκα με τον προπονητή της Εθνικής (μου διαφεύγει τώρα το όνομά του) και μου έκανε παράπονα γιατί δεν ανταποκρίνομαι στα καλέσματα. Μάλιστα με επέπληξε λέγοντας ότι σνομπάρω την Εθνική. Του είπα ότι δεν με έχετε καλέσει αλλά εκείνος επέμενε. Τελικά διαμαρτυρήθηκα στον Πανιώνιο ο οποίοι παραδέχτηκαν κάτι τέτοιο αλλά δεν είχαν δικαιολογία γιατί δεν με ενημέρωναν.
Γίνονταν πολλές περίεργες ιστορίες δυστυχώς.
Με την μεταγραφή μου να φανταστείς, η ΠΑΕ συνεδρίασε 4 ώρες και με του Αναστόπουλου 10 λεπτά.

Ορχομενός μέσω Ρουμανίας

Προετοιμα Ρουμανια

Προετοιμασία στη Ρουμανια. Μεταξύ άλλων Χαλκίδης, Σαϊπάς, Λιβαθηνός, Εμβολιάδης, Μωραϊτέλης, Παθιακάκης, Μαυρίκης, Βαλλίδης, Χατζόπουλος, Φαραντόπουλος, Τσουκλίδης, Λίμα,

Λίγο πριν τη μεταγραφή, αντί να παίξω στην Α Εθνική και στην Εθνική Ομάδα, ήρθα στον Ορχομενό.

Έφυγα προετοιμασία στη Ρουμανία με τον Πανιώνιο στην Α Εθνική και γύρισα με μεταγραφή για την ΑΕΟ.

Παίξαμε ένα παιχνίδι με την Σπορτούλ (του Ιορντανέσκου και άλλων αστέρων τότε) στη Ρουμανία. Έκανα ένα καταπληκτικό παιχνίδι εκεί και στο τέλος, στο γεύμα που μας παρέθεσαν, ήρθε ο προπονητής της εθνικής Ρουμανίας και μίλησε με κολακευτικά λόγια για μένα. Είπε, «να τον προσέξετε αυτόν θα αφήσει εποχή».

Ποιος ήταν προπονητής σου τότε;
Ο Λάκης Πετρόπουλος ο οποίος με αγαπούσε, με πρόσεχε και έλεγε, «Φαραντόπουλος και ξερό ψωμί για τον Πανιώνιο». Όμως πριν φύγουμε προετοιμασία στη Ρουμανία έδιωξαν τον Πετρόπουλο και πήραν τον Μέλτζικ.

Έμεινε λίγο διάστημα και ήρθε πάλι ο Πετρόπουλος αλλά δυστυχώς εγώ βρισκόμουνα στην ΑΕΟ.

Τα προσόντα

Ποιο θεωρείτε ότι ήταν το μεγάλο σας προσόν;
Το μυαλό, έπαιζα με μυαλό. Είχα επίγνωση του χώρου, ανά πάσα στιγμή ήξερα πού βρίσκεται ο κάθε παίκτης. Μου είχε πει ο πρώτος προπονητής μου στα παιδικά μου χρόνια πως όταν έχω τη Διπλωμαμπάλα πρέπει να έχω 11 επιλογές και η 12η να είναι η ντρίπλα. Αυτό τήρησα, έτσι έπαιζα.
Επίσης είχα μεγάλη αλτικότητα, παρόλο που δεν με βοηθούσαν τα σωματικά μου προσόντα, πάρα πολλά γκολ τα έβαλα με κεφαλιές.

Ποιοί προπονητές έπαιξαν ρόλο στη καριέρα σας; Ποιούς θα ξεχωρίζατε;
Τον Λάκη Πετρόπουλο όπως είπα και πριν και τον Μάρκοβιτς στον Πανιώνιο. Τον Γιάννη Γκαϊτατζή στον Ορχομενό. Αυτούς θεωρώ τους καλύτερους στην καριέρα μου.

Ποιόν είχατε σαν ίνδαλμα σε ποιόν θέλατε να μοιάσετε;
Από παιδί, στη Λάρισα που έβλεπα τηλεόραση στα καφενεία ήθελα να γίνω κάτι μεταξύ Σιδέρη, Παπαϊωάννου, Δομάζου ή Κούδα. Ο καθένας είχε βέβαια την δική του προσωπικότητα αυτά σαν παιδικό όνειρο γιατί εκείνη την εποχή είχε γίνει επανάσταση στο ποδόσφαιρο με τον Αγιαξ και όπως πολλοί έτσι κι εγώ ήθελα να μοιάσω στον Κρόιφ.

Με ποιο νούμερο στη φανέλα παίξατε;
Φόρεσα πρώτα το 7 αλλά καθιερώθηκα με το 10.

Μπάμπης Ζαννιάς

Have your say