Απόψεις

Η γιορτή

Ήταν πράγματι γιορτή!

Η πόλη είχε άλλη μορφή, άλλαξε, και αυτό το χάρηκαν όλοι.

Ξημέρωμα της περασμένης Κυριακής. Η πόλη ξυπνά σιγά-σιγά και όσο ανηφορίζω το δρόμο προς την πλατεία Λάμπρου Κατσώνη νοιώθω κάτι να αλλάζει

4%ce%bf%cf%82-%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%8e%ce%bd%ce%b9%ce%bf%cf%82Μια αύρα αρχίζει να μου χαϊδεύει το πρόσωπο. Ένα δροσερό αεράκι μου προκαλεί ευχάριστη διάθεση, με βγάζει από τις σκέψεις που είμαι βυθισμένος και την ένταση.

Φτάνοντας στην πλατεία ξαφνιάστηκα!

Κοσμογονία! Θετική ενέργεια, χαμόγελα, διάθεση για συνεργασία, για να γίνουν όλα όσο το δυνατόν καλύτερα!

«Είναι γιορτή σήμερα, περιμένουμε κόσμο πρέπει να τους ευχαριστήσουμε, να κάνουμε ο,τι καλύτερο μπορούμε!»

Αυτό άκουγες από όλους.

Ένα μελίσσι θα τολμούσα να πω, που ήταν αφοσιωμένο στο ρόλο που είχε πάρει και τον υλοποιούσε σιωπηλά.

Σε λίγο, άρχισαν να έρχονται οι καλεσμένοι. Εξίσου χαρούμενοι.

Η πόλη σιγά-σιγά αποχτούσε χρώμα και ρυθμό από τους δρομείς που άρχισαν να κάνουν τις πρώτες ασκήσεις και τα πρώτα «ανοίγματα» στους δρόμους γύρω από την πλατεία.

«Να προσέχετε ακούγεται» μια φωνή.
«Τι;» απαντούν, «τα αυτοκίνητα» απαντά, «μα δεν υπάρχουν, είναι κλειστοί οι δρόμοι»…. σιωπή.

Ναι οι οικοδεσπότες είχαν φροντίσει όσα μπορούσαν για να γίνει αυτή η γιορτή και να χαρούν οι επισκέπτες-δρομείς, οι πολίτες που θα έβγαιναν στο δρόμο να χειροκροτήσουν.

Ήταν όλοι εκεί! Δεν έλλειψε κανείς και αυτό έδωσε οντότητα και.. υποσχέσεις.

Ήταν όλοι εκεί, η Φανή, η Γιώτα, ο Γιάννης, η Γωγώ, ο Χρήστος, η Κατερίνα, η Ελένη, η Γεωργία, η Κωνσταντίνα, ο Γιώργος, ο Κώστας, η Ιωάννα, ο Αλέξανδρος, ο Μιχάλης, ο Θανάσης, η Κλεοπάτρα, ο Ζήσης, ο Φώτης, ο Γιώργος, ο Παναγιώτης, ο Ανδρέας και τόσοι άλλοι, όλοι εκεί…

%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%bf%cf%82-2016-5Όσο περνούσε η ώρα και η γιορτή έφτανε στο τέλος της η διάθεση άλλαζε συνεχώς. Χαρά που όλα κυλάνε καλά και λύπη που τελειώνει…

Αυτό που έμεινε είχε τη γεύση της ικανοποίησης, της επιτυχίας, της συνεργασίας.

Ζήσαμε όμορφες στιγμές και πήραμε μαθήματα την περασμένη Κυριακή.

«Τρέχουμε για την Ειρήνη», έλεγαν τα παιδιά, «τρέχουμε για την υγεία μας» έλεγε κάποιος άλλος, «αλλάζουμε ζωή» έλεγε κάποιος τρίτος, «αφήνουμε τα αυτοκίνητα και τον καναπέ» συμπλήρωνε μια άλλη!

Αυτό λοιπόν έγινε την περασμένη Κυριακή και εκφράστηκε μέσα από τον 4ο Τροφώνιο Ημι-Μαραθώνιο στη Λιβαδειά.

Μια γλυκιά γεύση που μου απαλύνει την κούραση από την ένταση και την αγωνία, μια αίσθηση που με πλημμυρίζει, με ξεπερνά και θέλω να την εκφράσω.

Με μια λέξη όμως μπορώ να το πω σε όλους… σας ευχαριστώ

Have your say