Συνεντεύξεις

Φάνης Μαυρεπής, ο…πολυπράγμων

Τι θα μπορούσε να συνδέει έναν επιτυχημένο έμπορο με έναν… αμαξά;
Στην περίπτωση του Φάνη Μαυρεπή είναι το ταλέντο, οι αναμνήσεις και το μεράκι.

«Είμαι άνθρωπος δραστήριος και δημιουργικός. Όταν συνταξιοδοτήθηκα, το 2000, έψαχνα να βρω κάτι να ασχοληθώ για να γεμίζω τη μέρα μου. Τότε μου ήρθε η ιδέα να ασχοληθώ με τα κάρα. Πήρα εργαλεία, διαμόρφωσα χώρο στο σπίτι και άρχισα σιγά-σιγά να ασχολούμαι με τον μοντελισμό, να φτιάχνω δηλαδή κάρα και άμαξες». Φυσικά δεν ήταν κάτι παράξενο για τον ίδιο. Ήταν οι παιδικές του αναμνήσεις που ήρθαν στο προσκήνιο και θέλησε να υλοποιήσει αυτά που βίωνε τότε στα παιδικά του χρόνια.

«Παρακολουθούσα από μικρός τον πατέρα μου και τα καλοκαίρια πήγαινα και στο καροποιείο και τον παρατηρούσα πως τα έφτιαχνε. Εγώ όμως μεγαλώνοντας μετά το σχολείο ασχολήθηκα με το εμπόριο και έτσι ήταν κάπου μέσα μου όλα αυτά»… μιλούσε με αγάπη για τα αντικείμενα, με λεπτομέρειες για την κατασκευή και τα μάτια του γέμιζαν ικανοποίηση… «δεν ακολούθησα όμως με το επάγγελμα του πατέρα μου. Μετά το σχολείο ασχολήθηκα με το εμπόριο, από το 1964 μέχρι το 2000».     

Συνταξιούχος έμπορος σήμερα, ο γνωστός σε όλους αντιπρόσωπος του «Παπαστράτου» στη Στερεά Ελλάδα με πολύ μεγάλη δραστηριότητα, επιτυχημένος έμπορος και πατέρας δύο παιδιών, (γιος και κόρη) είναι δραστήριος και… πολυπράγμων στα 81 χρόνια του.

Κύριε Φάνη που γεννηθήκατε;
Στη Λιβαδειά.

Πως βρεθήκατε στον Ορχομενό;
Όπως σας είπα γεννήθηκα στη Λιβαδειά και μέναμε στο Ζαγαρά μια περιοχή που είχε στην κατοχή πολλούς αντιστασιακούς. Ένας από αυτούς ήταν και ο αδερφός του πατέρα μου με τον οποίο να σημειώσω ότι μέναμε στο ίδιο σπίτι. Όπως γνωρίζετε γινόντουσαν από τους κατακτητές διώξεις και εκτελέσεις. Ο πατέρας μου με το φόβο για την οικογένεια, τα παιδιά του,  μας πήρε και φύγαμε. Εγώ τότε ήμουν επτά χρονών. Έτσι ήρθαμε από τη Λιβαδειά στον Ορχομενό.

Γιατί διαλέξε ο πατέρας σας τον Ορχομενό;
Ο πατέρας μου είχε φίλους και συνεργάτες και έτσι ήταν πιο εύκολο να έρθουμε εδώ παρά να πάμε κάπου χωρίς να γνωρίζουμε κάποιους. Όταν ήρθαμε στον Ορχομενό ο πατέρας μου άνοιξε καροποιείο.

Που ήταν;
Στην Πετρομαγούλα κοντά στο σπίτι του Χατζησταυρίδη.

Σας ήρθε λοιπόν η ιδέα να ασχοληθείτε με την κατασκευή κάρων αλλά μικρής κλίμακας, μοντελισμού.
Ήταν το μεράκι μου να ασχοληθώ με αυτά, ήταν επίσης και η προσφορά μου προς την κοινωνία, όπως λέμε να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι. Εδώ στον Ορχομενό που είναι αγροτική περιοχή όλες οι δουλειές γινόντουσαν με τα άλογα και τα καράμαξα. Ήταν τα εργαλεία για να καλλιεργήσουν τη γη, να μεταφέρουν τα προϊόντα, τους εργάτες. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένα άλογο ή καράμαξο. Η εξέλιξη της τεχνολογίας έφερε τα τρακτέρ. Όπως σήμερα είναι τα τρακτέρ τότε ήταν τα άλογα.

Έτσι λοιπόν αρχίσατε να κατασκευάζετε τις άμαξες. Πόσες έχετε φτιάξει:
Στα 18 χρόνια της ασχολίας μου έχω κάνει περίπου 25 έργα.

Μόνο άμαξες;
Ναι δεν ασχολήθηκα με τίποτε άλλο.

Σκέφτεστε να τα εκθέσετε στο κοινό;
Όχι δεν το σκέφτομαι.

Γιατί; Εσείς θέλετε να τα γνωρίσει ο κόσμος. Υπάρχουν νέοι που δεν ξέρουν καν πως ήταν.
Ναι, μου κάνανε πρόταση να τα δώσω αλλά φοβάμαι μην καταστραφούν, μη τα χάσω γιατί σε κάθε έκθεση όλο και κάτι χάνεται. Είχα δώσει παλιότερα φωτογραφίες και αντικείμενα παλιά από την πατέρα μου και τα μισά χάθηκαν.  

Τώρα συνεχίζεται, ετοιμάζεται κάτι καινούργιο;
Όχι σταμάτησα.

Δεν θα μπείτε στο πειρασμό ίσως να κατασκευάσετε κι άλλα;
Είμαι 81 ετών ασχολούμαι πολύ με τα εγγονάκια μου και γεμίζει ο χρόνος μου.

Θα τολμήσω να σας πω να φτιάξετε ένα σε πραγματικές διαστάσεις και να το βάλετε σε κάποιο εμφανές σημείο εδώ στην πόλη μας ίσως…
Με προκαλείται…. Ισως… δεν αποκλείεται, μπορεί να έρθει η κατάλληλη στιγμή. Τώρα που μου το λέτε ίσως αρχίσω να το σκέφτομαι σοβαρά…

Ναι κυρ Φάνη θα θέλαμε να το σκεφτείτε σοβαρά και να θαυμάσουμε το έργο σας σε κάποιο σημείο της πόλης «για να θυμόσαστε εσείς οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι» σκεφτείτε το, ελπίζουμε ότι θα βρεθεί χώρος που θα το φιλοξενήσει.

 

Have your say