Πολιτισμός

«H μάχη των γιγάντων»

«H  μάχη των γιγάντων» Β.Μ.Μανφρέντι Εκδόσεις Ψυχογιός 2017 σελ. 420

Γράφει : Ο Κώστας Τραχανάς

Πρόκειται για Αριστούργημα.

Δυο παιδιά έτρεχαν στο δάσος .Τα ονόματά τους ήταν Βουλφ και Άρμιν, από ευγενική γενιά. Έφτασαν στην κορυφή ενός λόφου. Ο Άρμιν σταμάτησε απότομα
–Άκου!
– Τι ;  ρώτησε ο Βουλφ .
-Σου είχα πει ότι θα σου έδειχνα τον δρόμο που δεν σταματά ποτέ, είπε ο Άρμιν.

Κοιτάζοντας από ψηλά ο Βουλφ ,αυτό που αντίκρισε τον άφησε με ανοιχτό το στόμα. Μπροστά τους ανοιγόταν ένας δρόμος στρωμένος με λειασμένες πλάκες, φαρδύς τουλάχιστον τριάντα πόδια , τέλειος στην παραμικρή του λεπτομέρεια, στεγνός κι ευθύς, σταθερός στις διαστάσεις και άψογος στην κατασκευή του. Ένας δρόμος που δεν σταματάει μπροστά σε κανένα εμπόδιο , που διασχίζει δάση, λίμνες και βάλτους, που διαπερνά τα βουνά. Ένας ρωμαϊκός δρόμος!!
-Ακούς αυτόν τον θόρυβο , είπε ξαφνικά ο Βουλφ. Ο Άρμιν τέντωσε τα αυτιά του και μισόκλεισε τα μάτια του :
-Είναι μια ρωμαϊκή λεγεώνα, γρήγορα, πέσε κάτω!
Ο εκατόνταρχος Μάρκος Καίλιος Τάουρος έκανε ένα νεύμα κι αμέσως πέντε ιππείς , τρείς Ρωμαίοι και δύο Γερμανοί ,όρμησαν με τα άλογά τους και περικύκλωσαν τα δύο παιδιά.
–Ξέρει κανείς ποιοι είναι ; ρώτησε ο εκατόνταρχος .Ένας Γερμανός στρατιώτης έγνεψε καταφατικά :
–Είναι οι γιοί του Σίγκμερ ,του αρχηγού των Χηρούσκων, μιας Γερμανικής φυλής.

Οι Ρωμαίοι τους κράτησαν ομήρους. Όταν ο άρχοντας Σίγκμερ έμαθε για τα δυο του παιδιά, ότι τα πιάσανε οι Ρωμαίοι, ζήτησε να πληρώσει οιαδήποτε τίμημα, για να τα πάρει πίσω .Όμως ο Τάουρος του είπε:  ότι ο Καίσαρας δεν του έδωσε την εξουσία να διαπραγματευτεί λύτρα για τα παιδιά , αλλά να τα πάρει φιλοξενούμενους στη Ρώμη και να τα φέρει σε επαφή με το μεγαλείο της Ρώμης , τους νόμους και τις στρατιές της .Η Ρώμη είχε ανάγκη από  μια καινούργια γενιά στρατιωτών και από μια νέα γενιά στρατηγών και δικαστών, που θα κυβερνήσουν τη ρωμαϊκή Γερμανία όταν έρθει η ώρα. Ο Σίγκμερ άγγιξε τα κεφάλια των παιδιών .
-Αντίο, είπε. Μην ξεχάσετε ποτέ ποιοι είστε , ούτε ποιος είναι ο πατέρας σας.

Ο Άρμιν και ο Βουλφ ήταν βάρβαροι αλλά και πρίγκιπες. Οι Ρωμαίοι Θα τους εκπαιδεύσουν σύμφωνα με τα ήθη της Αυτοκρατορίας, μέχρι να γίνουν αξιωματικοί των Γερμανών βοηθητικών στις λεγεώνες του Αυγούστου. Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του άκαμπτου εκατόνταρχου Τάουρου θα μάθουν μια καινούργια γλώσσα, θα υιοθετήσουν καινούργιες συνήθειες κι έναν καινούργιο τρόπο σκέψης. Τα δύο αγόρια θα γίνουν ο Αρμίνιος και ο Φλάβους ,Ρωμαίοι πολίτες. Όμως η φωνή του αίματος έχει σιγήσει πράγματι μέσα τους; Η πίστη στους προγόνους μπορεί να τους οδηγήσει στην απόφαση να προδώσουν τη γη που τους υιοθέτησε;

Ο Αρμίνιος αν και Ρωμαίος , κρυφά έπειθε όλο και περισσότερους αρχηγούς Γερμανικών φυλών να ενωθούν μαζί του , να ξαναβρούν την αυτονομία τους και να ξαναπάρουν τα όπλα ενάντια των Ρωμαίων. Ο Αρμίνιος μπόρεσε να πείσει τον διοικητή, κυβερνήτη Πόπλιο Κοϊντίλιο Βάρο να εκστρατεύσει εναντίον των Γερμανικών φυλών. Να εισχωρήσει στο εσωτερικό της Γερμανικής χώρας ,αλλά παράλληλα να συντονίσει τις κινήσεις δυο εχθρικών στρατοπέδων, που αποτελούνταν από χιλιάδες άνδρες: τον γερμανικό με τους Χηρούσκους, υπό την αρχηγία του κι αυτόν του Βάρου , που έπρεπε να τον κάνει να πέσει στην ήδη έτοιμη παγίδα. Ένα μεγάλο πρόβλημα ήταν να κρατήσει τα πάντα μυστικά μέχρι την τελευταία στιγμή. Αν ο Βάρος μάθαινε αυτό που επρόκειτο να συμβεί , τον περίμενε ένα τέλος φρικτό, κι ας ήταν Ρωμαίος πολίτης. Το σχέδιο εξέγερσης κι η επίθεση του Αρμίνιου ήταν τέλεια σχεδιασμένα. Ο Αρμίνιος με 100 στρατιώτες προχώρησε μπροστά από τις ρωμαϊκές λεγεώνες δήθεν να κατασκοπεύσει τους εξεγερμένους Γερμανούς και ακολουθούσε με τον κυρίως στρατό, ο Βάρος. Όμως εκεί που τους οδηγούσε ο Αρμίνιος ήταν ένα  στενό πέρασμα, μια παγίδα. Τους οδηγούσε στην φωλιά του λύκου…

Ξαφνικά ακούστηκε ένας υπόκωφος δυνατός θόρυβος, σαν κεραυνός, βουβός, βαθύς, δυνατός, που έκανε την γη να τρέμει και τα βουνά να αντηχούν.
-Τι είναι αυτό, είπε ο Βάρος .
-Το σφυρί του Θορ , απάντησε ο Τάουρος. Σημαίνει «κανένας οίκτος». Ένας τρόμος άρχισε να απλώνεται στους άνδρες του Βάρου…

Ο Αρμίνιος είχε ετοιμάσει τη μεγαλύτερη πολεμική αναμέτρηση που είχε λάβει ποτέ χώρα εναντίον των ρωμαϊκών δυνάμεων κατοχής στη Γερμανία. Όλοι οι αρχηγοί των φυλών είχαν καταλάβει το σχέδιό του και είχαν πειστεί ότι ο πρίγκιπας των Χηρούσκων , ο Αρμίνιος, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να νικήσει τους Ρωμαίους, καθώς ήξερε καλά το στρατιωτικό τους σύστημα και τα αδύνατα σημεία τους. Η επίθεση των χιλιάδων Γερμανικών στρατιωτών θα γινόταν σε ένα πλεονεκτικό σημείο και απόλυτο ασφαλές για αυτούς .Το μέρος στον οποίο ο Αρμίνιος οδηγούσε τον Κοϊντίλιο Βάρο , ήταν ο Τευτούργιος Δρυμός , μια θανάσιμη παγίδα. Οι Γερμανοί πολεμιστές βρίσκονταν στο φυσικό τους περιβάλλον, μες στο πυκνό δάσος , αόρατοι, υπερκινητικοί, ανάλαφροι. Χτυπούσαν αστραπιαία και αποσύρονταν να πάρουν θέση αλλού. Οι επιδρομείς ήθελαν να  εξαντλήσουν, να εξουθενώσουν τον ρωμαϊκό στρατό , που προχωρούσε σαν ένα μακρύ φίδι , να τον διαλύσουν.

Οι Ρωμαίοι έφτασαν σε ένα σημείο όπου το μονοπάτι γινόταν πολύ δύσκολο , διότι δίπλα υπήρχε ένας τεράστιος βάλτος, που εκτεινόταν μέχρι τους πρόποδες ενός βραχώδους λόφου, με ύψος περίπου τετρακόσια πενήντα πόδια. Το πάνω μέρος της κοιλάδας ήταν τελείως καλυμμένο από βλάστηση , όπου εκεί μέσα ήταν κρυμμένοι οι Γερμανοί οπλίτες. Οι ενέδρες και οι επιθέσεις πολλαπλασιάζονταν και πολλοί στρατιώτες Ρωμαίοι πέφτανε πληγωμένοι , καρφωμένοι από τις λόγχες και τα βέλη που εκτόξευαν αόρατοι εχθροί. Δεκαπέντε χιλιάδες σιδερόφρακτοι άνδρες προχωρούσαν με μεγάλη δυσκολία. Εκτός τους Γερμανούς ,οι Ρωμαίοι στρατιώτες είχαν να αντιμετωπίσουν και τον καιρό. Έβρεχε συνέχεια και η λάσπη εμπόδιζε τις ρωμαϊκές λεγεώνες να προχωρήσουν πιο γρήγορα.

Σιγά σιγά λάμβανε χώρα μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές καταστροφές στην ιστορία της Ρώμης. Ο στρατός και οι αξιωματικοί τους, οδηγούνταν χωρίς να το έχουν καταλάβει ,σε ένα καθορισμένο σημείο σφαγής. Πολλοί στρατιώτες είχαν καταλήξει να πέσουν μέσα στον μεγάλο βάλτο και να τους καταπιεί η λάσπη . Το Ρωμαϊκό αίμα πλημμύρισε το βάλτο του Τευτοβούργιου. Ο ανίκητος ρωμαϊκός στρατός , ο πιο εμπειροπόλεμος μπορούσε για πρώτη φορά να ηττηθεί. Η είδηση ότι ο Αρμίνιος είχε περικυκλώσει τους Ρωμαίους κι ότι ο ισχυρός στρατός του Βάρου είχε αποδεκατιστεί κι εξαντληθεί , κλεισμένος από όλες τις μεριές, χωρίς ελπίδα διαφυγής , είχε πείσει ακόμη και τους αναποφάσιστους Γερμανούς να ριχτούν στην τελική μάχη .Χιλιάδες πολεμιστές είχαν βαδίσει όλη τη νύχτα για να φτάσουν έγκαιρα στο σημείο της τελικής σφαγής. Είχε έρθει η ώρα της τελικής μάχης. Η γερμανική χιονοστιβάδα ξέσπασε επάνω στις ρωμαϊκές λεγεώνες και τις κατέσφαξε, με τα σπαθιά και τα τσεκούρια. Ο Αρμίνιος σκότωσε τον Εκατόνταρχο Τάουρο και τον διοικητή Κοϊντίλιο Βάρο. Όσοι αξιωματικοί είχαν επιζήσει ,γδάρθηκαν στους βωμούς, που υψώθηκαν σε εκείνη τη γωνιά του δάσους, προς τιμήν των Γερμανών θεών. Άλλους τους κάρφωσαν στα δέντρα , αφού πρώτα τους τύφλωσαν .Ο Αρμίνιος έγινε δεκτός θριαμβευτικά απ΄ όλες τις γερμανικές φυλές στη συντριπτική νίκη επί των Ρωμαίων και του επιβεβαιώθηκε η ανάθεση της αρχιστρατηγίας. Οπότε ο Αρμίνιος άρχισε να οραματίζεται μια μεγάλη Γερμανία ενωμένη και ανεξάρτητη, με έναν και μοναδικό στρατό κι έναν μοναδικό αρχηγό.

Μετά την σφαγή ,δεκαπέντε χιλιάδων Ρωμαίων στο Τευτοβούργιο Δρυμό ,πώς θα αντιδρούσε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ; Ο Αρμίνιος για την Ρώμη δεν ήταν παρά ένας λιποτάκτης, ένας αξιωματικός των Γερμανών βοηθητικών ,που τους είχε προδώσει. Τι θα συνέβαινε ; Πότε θα ερχόταν η εκδίκηση ; Ο αδελφός του Αρμίνιου , ο Φλάβους που ήταν ; Βοήθησε τους Ρωμαίους ή τους Γερμανούς ;

Διαβάστε το . Πρόκειται για Αριστούργημα.

Ο ΒΑΛΕΡΙΟ ΜΑΣΙΜΟ ΜΑΝΦΡΕΝΤΙ είναι αρχαιολόγος και μελετητής του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου. Έχει διδάξει σε πολλά πανεπιστήμια στην Ιταλία και στο εξωτερικό, και έχει δημοσιεύσει πολυάριθμα άρθρα και δοκίμια σε ακαδημαϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Έχει γράψει δεκαέξι μυθιστορήματα, που έχουν τιμηθεί με σημαντικά βραβεία και έχουν πουλήσει περισσότερα από 12 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Επίσης, έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, καθώς και ντοκιμαντέρ για σημαντικούς παραγωγούς. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν 16 βιβλία του συγγραφέα.

Have your say