Ενας από τους σημαντικότερους αθλητικούς συντάκτες, ο Χάρης Λυμπερόπουλος, έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, στα 98 του χρόνια. Υπήρξε από τους πρωτοπόρους του αθλητικού ρεπορτάζ και ήταν εκείνος που καθιέρωσε το αθλητικό ένθετο στις πολιτικές εφημερίδες. Επίσης, υπήρξε και σημαντικός αθλητής του στίβου και ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου.

Οπως σημειώνει στην ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου, του οποίου ο εκλιπών ήταν ιδρυτικό μέλος: «Ο Χάρης Λυμπερόπουλος έχει συνδέσει το όνομα του με την ανάπτυξη του αθλητικού ρεπορτάζ στον πολιτικό Τύπο, όπου άνοιξε νέους δρόμους. Ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε το αθλητικό τετρασέλιδο της «Απογευματινής» σε μια εποχή που η αθλητική δημοσιογραφία ήταν υποβαθμισμένη.

Ήταν μια πολυτάλαντη προσωπικότητα. Γεννημένος το 1922 στην Πλάκα, παρακολούθησε το 1929 στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο τους Βαλκανικούς αγώνες και εκεί του γεννήθηκε η λαχτάρα να ασχοληθεί με τον αθλητισμό. Πράγματι αργότερα διακρίθηκε ως αθλητής του μήκους και του πεντάθλου, όπου το 1946 αναδείχτηκε πανελληνιονίκης. Επίσης αγωνίστηκε με επιτυχία ως επιθετικός στην πρώτη ομάδα ποδοσφαίρου του Πανιωνίου και στο βόλεϊ όπου ήταν συμπαίκτης με τον μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.

Την καριέρα του την ξεκίνησε στην «Αθηναϊκή» για λογαριασμό της οποίας κάλυψε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 που έγιναν στο Ελσίνκι. Αργότερα μεταπήδησε στο συγκρότημα του Νάσου Μπότση και δημιούργησε τη χρυσή εποχή του αθλητισμού της «Απογευματινής» συνεργαζόμενος στην αρχισυνταξία του τμήματος μες τους Ανδρέα Μπόμη, Φίλιππο Συρίγο, Ηρακλή Κοτζιά, Νίκο Κατσαρό, Χρήστο Ράπτη, Γιάννη Μαθιουδάκη κ.α. Προς το τέλος της καριέρας του ήταν αρθογράφος του «Ελεύθερου Τύπου» και διετέλεσε διευθυντής  των αθλητικών της ΕΡΤ»

Από την πλευρά της η Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών στη δική της ανακοίνωση, σημειώνει: «Ο Χάρης Λυμπερόπουλος σπούδασε Δημοσιογραφία στο Syracuse University των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχοντας διαγράψει μια επιτυχημένη πορεία ως αθλητής, όντας ο ίδιος πρωταθλητής Ελλάδος στο άλμα εις μήκος και το πένταθλο (1946) και μέλος της Εθνικής Ομάδας Στίβου στα νεανικά του χρόνια, ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου αλλά και μετέπειτα οδηγός αγώνων στο Ράλι Ακρόπολις, δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με τον αθλητισμό. Με αυτήν την προϋπηρεσία, η ενασχόληση με την αθλητική δημοσιογραφία υπήρξε για εκείνον μονόδρομος.

Το Ίδρυμα Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση τον βράβευσε δύο φορές, μία το 1987 για τη δράση του στο αθλητικό ρεπορτάζ και μία το 2019για τη συνολική προσφορά του ενώ ένα χρόνο νωρίτερα, τον Φεβρουάριο του 2018, η δημοσιογραφική οικογένεια τον τίμησε ως έναν από τους σκαπανείς της αθλητικογραφίας και δασκάλους της νεότερης γενιάς, σε ειδική εκδήλωση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ενώσεως Συντακτών.

Ο Χάρης Λυμπερόπουλος, (γνωστός και ως ο «Παρατηρητής» – ψευδώνυμο πασίγνωστο στους αναγνώστες του έντυπου αθλητικού Τύπου), υπήρξε πρωτοπόρος στον τομέα του και διακόνησε το δημοσιογραφικό λειτούργημα με ήθος, συνέπεια και αίσθημα ευθύνης. Η μακρά και πολυσήμαντη σταδιοδρομία του χαρακτηρίστηκε από μέγιστες δημοσιογραφικές επιτυχίες, με την επιτόπια κάλυψη έξι Ολυμπιακών Αγώνων, τεσσάρων Παγκοσμίων Κυπέλλων Ποδοσφαίρου και πλείστων άλλων κορυφαίων αθλητικών διοργανώσεων, ενώ διετέλεσε και Πρόεδρος της Φιλίππου Ενώσεως. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι το αθλητικό τμήμα της «Απογευματινής» που διηύθυνε, υπήρξε σχολείο για τις επόμενες γενιές αθλητικογράφων που διδάχθηκαν από εκείνον και συνέχισαν το έργο του στο αθλητικό ρεπορτάζ».

Το βιβλίο «Κοντά στον αιώνα» 

Δύο ημέρες πριν το θάνατό του κυκλοφόρησε το βιβλίο που έγραψε η κόρη του Κατερίνα Λυμπερόπουλου, δημοσιογράφος και η ίδια με τίτλο: «Χάρης Λυμπερόπουλος: «Κοντά στον αιώνα». Συνομιλώντας με τον πατέρα μου». Πρόκειται για μια αυτοβιογραφία του Χάρη Λυμπερόπουλου, μια χειμαρρώδη αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο – που προκαλείται, βεβαίως, από τις εύστοχες ερωτήσεις της κόρης του. Ο στόχος της, όπως είπε η ίδια, «ήταν να μη σκορπιστούν στη λήθη οι μνήμες ενός Αθηναίου αθλητή, δημοσιογράφου και κοσμοπολίτη, αυτόπτη μάρτυρα των σημαντικότερων γεγονότων του 20ού αιώνα. Να μην σκορπιστούν στη λήθη και οι μνήμες μιας οικογένειας».